Кім аяқ киімін ауыстырмаса, сол дамымайды ма?

«Бұл қалада бір күнде үш рет жаңбыр, қар және күнге тап болуға болады, бәрі дүкенге бара жатқанда» деген ескі әзіл бар. Мұндай сәттерде «аяқ киім ауыстырмай» мұнда өмір сүру мүмкін емес екенін түсінесің. Бірақ жақында Яндекс мұражайында осы сөзбен жарнаманы көріп, бұл тек аяқ киім туралы емес екенін ойладым.

Біз бәрі ағып, бәрі өзгеретін әлемде өмір сүреміз. Он жыл бұрын норма деп саналған нәрсе бүгін күлкілі көрінеді. Полифониялы батырмалы телефондарды есіңізде ме? Біз сол кезде кімнің рингтоны қаттырақ және «сапалырақ» деп таласатынбыз. Қазір бұл тек мысықты қорқытуға жарайды.

Бұл әдеттер мен сенімдерге де қатысты. Бір кездері «өмір бойы жұмыс» мақсат сияқты көрінетін. Бүгінде бұл қорқынышты ертегіге ұқсайды: қалайша, 30 жыл бір кеңседе, бір үстелде және бір кулермен? Әлем өзгереді, және онымен бірге бейімделуге тура келеді.

Әрине, «аяқ киім ауыстырудың» жаман атағы бар. Бір түнде үш пікірін өзгерткен саясаткер еске түседі. Бірақ шынайы өмірде икемділік — бұл өзіңді сатпау, керісінше, өмір сүру және алға жылжу қабілеті. Қыстың мұзында сандалмен мақтанышпен жүру, «мен таңдадым, демек, соңына дейін барамын» дегендіктен, күлкілі емес пе?

Екінші жағынан, егер «аяқ киімді» тым жиі ауыстырсаң, аяқ астындағы топырақты жоғалтуың мүмкін. Өйткені, өзгерістер ғана емес, сенім де құнды — сенетін және бағыт беретін нәрсе.

Сондықтан басты сұрақ «аяқ киімді ауыстыру керек пе, жоқ па» емес. Сұрақ — икемділік шексіз метанияға айналатын шек қайда?

Менің ойымша, аяқ киімді ауыстыру керек. Бірақ сән немесе тренд үшін емес, ескі ережелерің жұмыс істемейтін жағдайға тап болмау үшін.